Longfunctieonderzoek (spirometrie)

Wanneer nodig?
Een longfunctieonderzoek is een objectieve meting van de longen. Functionele problemen van de longen worden meteen opgespoord. Het is een belangrijke tool voor de diagnose van astma en andere respiratoire aandoeningen, zoals COPD. Een longfunctieonderzoek is bovendien een vast onderdeel van een duikkeuring, omdat een obstructie in de longen tijden het duiken levensgevaarlijk kan zijn.

Voorbereiding
Dit onderzoek vraagt om een actieve inspanning van uw kant. Het is goed als u hier zich van te voren op instelt, zodat we kunnen rekenen op een 100% betrouwbare longmeting.

Wat gebeurt er tijdens dit onderzoek?
Tijdens de spirometrie krijgt u een klem op uw neus om te voorkomen dat u door de neus uitademt. Vervolgens krijgt u een mondstuk op, waardoor u geforceerd gaat in- en uitademen.

De kern van deze test is een geforceerde, krachtige in- en uitademing. U ademt zo diep mogelijk in en zo snel mogelijk uit. Een gezonde patiënt zal in 3 seconden geforceerd kunnen uitademen. Patiënten met obstructies zullen veel langer uitademen. Blaast u in minder dan 3 seconden de adem uit, dan is de test niet goed gegaan. De longen zijn dan niet volledig uitgeblazen.

De test wordt twee keer uitgevoerd om er zeker van te zijn dat u echt tot het maximale bent gegaan en de werkelijke longcapaciteit is gemeten. In de praktijk betekent dit dat de twee metingen vrijwel identiek moeten zijn.

Na het onderzoek
De uitslag van het longfunctieonderzoek wordt weergegeven in een curve. Deze curve wordt vergeleken met een voorspelde curve die theoretisch zou ontstaan aan de hand van uw lengte, leeftijd, geslacht en etnische afkomst. Door deze vergelijking is te bepalen of er een versperring of obstructie in de longen zit en kan een inschatting van de oorzaak worden gemaakt.